نامه‌ی مهمی که بدون پاسخ ماند

در تاریخ ۳۰ آبان ۸۷ از سوی تعدادی از استادان موسس و حامی این سایت، دو نسخه از این نامه کتباً برای وزیر علوم، تحقیقات و فناوری و نیز وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ارسال شد، اما تا کنون هیچ پاسخی دریافت نشده است‌. حال که با تعویض این دو وزیر دیگر امیدی به انجام اقدامی در قبال این نامه نداریم، آن‌را منتشر می‌کنیم.

جهت اطلاع، تعدادی از همکاران نامبرده امضای الکترونیکی خود را فرستادند که در پایان نامه دیده می‌شود. بقیه که در دستر‌س بودند اصل نامه‌ی نهایی را خود امضا کردند.



برای دیدن متن کامل نامه بر روی تصویر بالا کلیک کنید.

بحثی پیرامون جوایز علمی!

مدتی است که هنگام بررسی آثار افراد در جشنواره های مختلف داخلی(مانند جشنواره خوارزمی)، افراد شرکت کننده در این گونه جشنواره ها، معمولاً گواهی های ثبت اختراع داخل، دیپلمهای افتخار و مدالهای ( از طلا تا برنز) گرفته شده از جشنوارههای مختلف خارجی (از مالزی گرفته تا سوئیس!) را نیزضمیمه آثار خود می کنند. نکته درخور توجه آن است که، برخی از آثار مزبور، که باید دارای نوآوری در حد جهانی باشند، به قدری فاقد کیفیت ، یا کپی برداری محض از سایتهای patent و یا اصلاً در بازار مصرف داخلی موجود می باشند، که حتی افراد غیرصاحبنظر نیز این مسأله را با نگاه اول تشخیص می دهند!
نکته رنج آورتر آنکه، افراد مزبور، در صورت مردود شدن کارشان، با ضمیمه کردن گواهی ها و جوایز یادشده، اقدام به شکایت از هیأت داوران جشنواره و تلاش برای ناکارآمد نشان دادن آنها می کنند، و در برخی موارد نیز موفق به تغییر نظر داوران می شوند!
اینگونه که تجربه بنده می گوید، متأسفانه بسیاری از این گواهی ها و جوایز(به ویژه موارد خارجی شان)، دارای اعتبار خاصی نمی باشند. با اینحال، خوشحال می شوم که شما صاحبنظران، نظراتتان را نسبت به این بحث، به نحو مبسوط تری ، وحتی الامکان با ارائه اسناد معتبر، ارائه دهید. باشد که همین بحثها و اسناد، مرجعی مناسب برای داوران اینگونه جشنواره ها نیز باشد.