يكي از مصاديق تقلب عملي رايج، كپي كردن حل تمرينها بالخصوص در رشتههاي مهندسي است. شايد اين مورد در ابتدا مساله كوچك و كم ارزشي باشد ولي يك اثر بسيار مهمي در آن نهفته است. در واقع ما براي جلوگيري از تقلب علمي در تحصيلات تكميلي بايستي به ريشه ها و عقبه آن نيز فكر كنيم كه:
تخم مرغ دزد شتر دزد مي شود.
البته تشخيص كپي تمرين كار سختي نبوده و نمره آنهم اغلب از 2 يا 3 نمره از بيست تجاوز نميكند. در عين حال سوال اين است كه چرا اين كار رايج است؟ جواب اوليه اين است كه در دانشگاههاي ما آييننامهاي مدون براي اين كار تنظيم نشده است. يا اگر اين آييننامه هست موارد آن به صورت روشن به اطلاع دانشجو نرسيده است و تبليغ كافي صورت نگرفته است.
پس براي كنترل تقلب علمي بايستي از سالهاي اوليه دوره كارشناسي، دانشجويان را نسبت به حفظ حريمهاي علمي ديگران آشنا و تشويق كرد، كه بزرگان گفتهاند آب را از سرچشمه بايستي بست و گرنه...!
۱۳۸۷ بهمن ۱۹, شنبه
۱۳۸۷ بهمن ۱۸, جمعه
Emperor's New Clothes
Dear colleagues,
It has been a couple of months since we signed the letter to the Minister expressing our concern regarding the prevalence of academic misconduct in Iranian Higher Education. Then I met the minister in a state function. I was just one of the faceless multitudes in the crowd who had to sit through his speech outlining the shining beacon that is the Iranian science and technology and then the same old story of shell games, the Citation counts and how we are catching up with the Turks. Although I have been accused as a highly motivated individual, I believe that we shall see no response from the Ministry. Yes send the letter to the newspapers and our colleagues around Iran. But I would be definitely surprised if there would be any tangible outcome.
It has been a couple of months since we signed the letter to the Minister expressing our concern regarding the prevalence of academic misconduct in Iranian Higher Education. Then I met the minister in a state function. I was just one of the faceless multitudes in the crowd who had to sit through his speech outlining the shining beacon that is the Iranian science and technology and then the same old story of shell games, the Citation counts and how we are catching up with the Turks. Although I have been accused as a highly motivated individual, I believe that we shall see no response from the Ministry. Yes send the letter to the newspapers and our colleagues around Iran. But I would be definitely surprised if there would be any tangible outcome.
A colleague of mine, Dr. E. Hejazi had recently supervised a thesis dealing with factors influencing a students propensity towards cheating. while her research was confined to highschool, during her brief talk with me, it seemed that that the pattern is alarmingly similar to the one we discovered at ISL. The culture of cheating is becoming all but institutionalized. ISL recently entered an agreement with a number of European watchdogs on academic conduct to adopt and promote some of their protocols here. For this I need to thank all the colleagues who have graciously supplied me with their opinions. To me it seems that the problem stems from a crisis in National Scientific Identity that relies more heavily on appearances than substance.
However, I believe that the best approach is to work at grass roots. Why not stage a day seminar on the subject? How many of us are willing to chip in?
However, I believe that the best approach is to work at grass roots. Why not stage a day seminar on the subject? How many of us are willing to chip in?
With best regards
Nader Naghshineh
Information Studies Lab
University of Tehran
Nader Naghshineh
Information Studies Lab
University of Tehran
Evaluation of Research Activity
Email from Luca Aceto:
I have recently been informed that the editorial board of the journal Mathematical Structures in Computer Science has put together a critical note on the (ab)use of bibliometric data, which will appear in the issue 19.1 of that journal.
The note has been written by the editor in chief, Giuseppe Longo, and subscribed by all the members of the editorial board of that journal.I have made it available at
http://www.ru.is/luca/webnotes/BibliometricsMSCS.pdf.
The note expresses the worries of the scientists in the board about
* the way the evaluation of research activity is evolving in many countries,
* the general trend to use criteria purely based on numbers and citation indexes in judging the quality of researchers and
* the fact that the management of the data used in the numerical evaluations is entrusted to private agencies, whose methodologies and software might be rather dubious or cannot be subjected to scrutiny by the research community.
Similar concerns have been raised by others. See, e.g., the talk "Bibliometric Evaluation of Computer Science - Problems and Pitfalls" by Friedemann Mattern (Institute for Pervasive Computing, Department of Computer Science, ETH Zurich), which is available at
http://www.informatics-europe.org/ECSS08/papers/mattern.pdf.
There is also a well-documented, and very interesting joint report from three mathematical boards (IMU+ICIAM+IMS)
http://www.mathunion.org/fileadmin/IMU/Report/CitationStatistics.pdf
(notice a reference about the control on citation indices by Thomson Sci. et al on page 17).
Finally, the "Sector Overview Report from the Computer Science and Informatics Sub-Panel (UoA 23)" after the British nationwide "Research Assessment Exercise 2008" (available at http://www.rae.ac.uk) includes the following passage:
".... We frequently found that citation counts were poorly correlated with the sub-panel’s assessment of the impact of the work examined. Citations also varied widely between research areas. For instance, much of the highly significant theoretical research, in which the UK is world leading, typically attracts low citation counts. Despite these low citations, the work is often found to have profound long-term impact on practical aspects of the field. ...."
I hope that some of you will find these interesting.
Cheers,
Luca
I have recently been informed that the editorial board of the journal Mathematical Structures in Computer Science has put together a critical note on the (ab)use of bibliometric data, which will appear in the issue 19.1 of that journal.
The note has been written by the editor in chief, Giuseppe Longo, and subscribed by all the members of the editorial board of that journal.I have made it available at
http://www.ru.is/luca/webnotes/BibliometricsMSCS.pdf.
The note expresses the worries of the scientists in the board about
* the way the evaluation of research activity is evolving in many countries,
* the general trend to use criteria purely based on numbers and citation indexes in judging the quality of researchers and
* the fact that the management of the data used in the numerical evaluations is entrusted to private agencies, whose methodologies and software might be rather dubious or cannot be subjected to scrutiny by the research community.
Similar concerns have been raised by others. See, e.g., the talk "Bibliometric Evaluation of Computer Science - Problems and Pitfalls" by Friedemann Mattern (Institute for Pervasive Computing, Department of Computer Science, ETH Zurich), which is available at
http://www.informatics-europe.org/ECSS08/papers/mattern.pdf.
There is also a well-documented, and very interesting joint report from three mathematical boards (IMU+ICIAM+IMS)
http://www.mathunion.org/fileadmin/IMU/Report/CitationStatistics.pdf
(notice a reference about the control on citation indices by Thomson Sci. et al on page 17).
Finally, the "Sector Overview Report from the Computer Science and Informatics Sub-Panel (UoA 23)" after the British nationwide "Research Assessment Exercise 2008" (available at http://www.rae.ac.uk) includes the following passage:
".... We frequently found that citation counts were poorly correlated with the sub-panel’s assessment of the impact of the work examined. Citations also varied widely between research areas. For instance, much of the highly significant theoretical research, in which the UK is world leading, typically attracts low citation counts. Despite these low citations, the work is often found to have profound long-term impact on practical aspects of the field. ...."
I hope that some of you will find these interesting.
Cheers,
Luca
۱۳۸۷ بهمن ۱۷, پنجشنبه
غیبت در جلسه امتحان
بنام خداوند هستی و هم راستی- آقای رامین این نظر را روی پست "سیستم جهشی و چکشی" گذاشته است که هیچ ربطی به آن ندارد. چند نفر از دوستان هم جواب داده اند.
Ramin said...
سلام
ببخشيد سؤالي ذهن مرا مشغول كرده است.
اگر دانشجويي روز امتحان فراموش كند كه بر سر جلسه حاظر شود و سپس از استاد خواهش كند كه استاد هرگونه مايل است از دانشجو امتحان بهعمل آورد آيا اين كار تقلب محسوب ميشود؟
آيا واقعاً دانشجو خاطي است و بايد مجازات شود؟
واقعاً و انصافاً دانشجو روز امتحان را اشتباه كرده است.
لطفاً زود جواب بدهيد.
February 3, 2009 9:01 PM
از همه خوانندگان محترم درخواست می شود اگر سئوالی دارند که پاسخ ]ن را از همه می خواهند و خودشان امکان پست کردن ندارند آن را به یکی از دوستان حامی یا موسسین ایمیل کنند تا اگر تشحیص دادند برای عموم مفید است آن را به صورت یک پست جدید مطرح کنند. اما در مورد غیبت در جلسه امتحان پایانی چند نکته را یادآوری می کنم:
1- درصد نمره امتحان پایانی همیشه بیش از 50 نیست. از این رو ممکن است دانشچو با غیبت در آن امتحان کمتر از 50 درصد نمره را صفر بگیرد ولی از بقیه مواد امتحان مثل میان ترم (ها)، تمرین ها و پروژه نمره کافی برای قبولی در کل درس بگیرد.
2- در قوانین آموزشی تصریح شده است که غیبت در جلسه امتحان به منزله نمره صفر در آن درس است. ولی هیچ ماده ای از این مقررات استاد را موظف به برگزاری امتحان نکرده است. از این مشکلات در آیین نامه کهنه آموزشی دانشگاه ها زیاد است و نمیدانم چرا این دستگاه عریض و طویل وزارت هیچگاه به اصلاح آن اقدام نمی کند. آیا همکارانی که در معاونت آموزشی وزارت به خدمتگزاری مشغولند در دوران تدریس خود این معضلات را ندیده اند؟
3- استاد در هر صورت میتواند به دانشجو در صورت غیبت در امتحان نمره قبولی بدهد حتی اگر درصد امتحان غیبت شده بیش از 50 باشد . مثلا ممکن است به جهتی مثل حاضر جوابی در کلاس، حل تمرین خاصی با ابتکار ارزنده، و یا انجام پروژه عالی به دانشجو امتیاز هائی علاوه بر صد در صد نمره داده باشد.
4- در پاسخ آقای رامین باید بگویم که متاسفانه اگر دانشگاه بخواهد از مقررات فعلی عدول نکند نمره ایشان صفر است. البته من تشویق به نادیده گرفتن مقررات نمی کنم ومعتقدم عمل به قانون ضعیف بهتر است. ولی مسئولین دانشگاه وظائف دیگری نیز دارند از جمله انعکاس مشکلات به تصمیم گیران و قانون گزاران و ارائه پیشنهاد حلال مشکل و پافشاری برای اصلاح بدون ترس از چکش
5- یکی از مواردی که مقررات صعیف و کهنه آموزشی اصلا بحثی از آن به میان نیاورده است آن است که به حذف پزشکی معروف شده است. تنها موردی که در آیین نامه مجوز حذف درس پس از غیبت در امتحان می دهد تبطره 2 ماده 11 است که فثط از موجه بودن غیبت به تشخیص دانشگاه صحبت می کند. اما ببینید چه بازار تقلبی در بین دانشجویان و چند پزشکنما در مورد صدور گواهی های مشکوک و مجوزهای استراحت با عدم امکان حضور در حلسه امتحان وجود دارد. یادم می آید چند سال پیش که بنا بر مسئولیتم آماری از این مجوز ها تهیه کردم حدود 30 در صد آن ها توسط خانم دکتری در سر کوچه دانشکده صادر شده بود و بیماری همه دانشجویان مسمومیت بود!
Ramin said...
سلام
ببخشيد سؤالي ذهن مرا مشغول كرده است.
اگر دانشجويي روز امتحان فراموش كند كه بر سر جلسه حاظر شود و سپس از استاد خواهش كند كه استاد هرگونه مايل است از دانشجو امتحان بهعمل آورد آيا اين كار تقلب محسوب ميشود؟
آيا واقعاً دانشجو خاطي است و بايد مجازات شود؟
واقعاً و انصافاً دانشجو روز امتحان را اشتباه كرده است.
لطفاً زود جواب بدهيد.
February 3, 2009 9:01 PM
از همه خوانندگان محترم درخواست می شود اگر سئوالی دارند که پاسخ ]ن را از همه می خواهند و خودشان امکان پست کردن ندارند آن را به یکی از دوستان حامی یا موسسین ایمیل کنند تا اگر تشحیص دادند برای عموم مفید است آن را به صورت یک پست جدید مطرح کنند. اما در مورد غیبت در جلسه امتحان پایانی چند نکته را یادآوری می کنم:
1- درصد نمره امتحان پایانی همیشه بیش از 50 نیست. از این رو ممکن است دانشچو با غیبت در آن امتحان کمتر از 50 درصد نمره را صفر بگیرد ولی از بقیه مواد امتحان مثل میان ترم (ها)، تمرین ها و پروژه نمره کافی برای قبولی در کل درس بگیرد.
2- در قوانین آموزشی تصریح شده است که غیبت در جلسه امتحان به منزله نمره صفر در آن درس است. ولی هیچ ماده ای از این مقررات استاد را موظف به برگزاری امتحان نکرده است. از این مشکلات در آیین نامه کهنه آموزشی دانشگاه ها زیاد است و نمیدانم چرا این دستگاه عریض و طویل وزارت هیچگاه به اصلاح آن اقدام نمی کند. آیا همکارانی که در معاونت آموزشی وزارت به خدمتگزاری مشغولند در دوران تدریس خود این معضلات را ندیده اند؟
3- استاد در هر صورت میتواند به دانشجو در صورت غیبت در امتحان نمره قبولی بدهد حتی اگر درصد امتحان غیبت شده بیش از 50 باشد . مثلا ممکن است به جهتی مثل حاضر جوابی در کلاس، حل تمرین خاصی با ابتکار ارزنده، و یا انجام پروژه عالی به دانشجو امتیاز هائی علاوه بر صد در صد نمره داده باشد.
4- در پاسخ آقای رامین باید بگویم که متاسفانه اگر دانشگاه بخواهد از مقررات فعلی عدول نکند نمره ایشان صفر است. البته من تشویق به نادیده گرفتن مقررات نمی کنم ومعتقدم عمل به قانون ضعیف بهتر است. ولی مسئولین دانشگاه وظائف دیگری نیز دارند از جمله انعکاس مشکلات به تصمیم گیران و قانون گزاران و ارائه پیشنهاد حلال مشکل و پافشاری برای اصلاح بدون ترس از چکش
5- یکی از مواردی که مقررات صعیف و کهنه آموزشی اصلا بحثی از آن به میان نیاورده است آن است که به حذف پزشکی معروف شده است. تنها موردی که در آیین نامه مجوز حذف درس پس از غیبت در امتحان می دهد تبطره 2 ماده 11 است که فثط از موجه بودن غیبت به تشخیص دانشگاه صحبت می کند. اما ببینید چه بازار تقلبی در بین دانشجویان و چند پزشکنما در مورد صدور گواهی های مشکوک و مجوزهای استراحت با عدم امکان حضور در حلسه امتحان وجود دارد. یادم می آید چند سال پیش که بنا بر مسئولیتم آماری از این مجوز ها تهیه کردم حدود 30 در صد آن ها توسط خانم دکتری در سر کوچه دانشکده صادر شده بود و بیماری همه دانشجویان مسمومیت بود!
۱۳۸۷ بهمن ۱۵, سهشنبه
سیستم جهشی و چکشی
بنام خداوند هستی و هم راستی-
پیشرفت جهشی!: از من پرسیدند که آیا راهنمائی پایان نامه کارشناسی ارشد کامپیوتر در دانشگاه پیام نور را می پذیرم یا خیر. گفتم چرا سراغ من آمده اید؟ گفتند که سراغ همه اساتید همه دانشگاه ها می رویم زیرا ما 30 نفر ظرفیت اعلام کرده بودیم وزارت 300 دانشجو داد!! این را می گویند یک جهش انقلابی. به ذهنم رسید پیشنهاد کنم اگر کسی وقت، حال، و امکانش را دارد حساب کند با توجه به تعداد اساتید یکی از رشته ها، مثلا همین کامپیوتر، و تعداد پایان نامه های دفاع شده در یک برهه زمانی تعداد متوسط پایان نامه راهنمائئ شده توسط هر استاد در سال را بدست آورد و با تقسیم آن بر نصف اوقات فعال یک استاد در سال، مثلا 45 هفته و هر هفته 30 ساعت، زمان متوسط مصرف شده برای راهنمائی هر پایان نامه را بدست آورد. آنگاه شاید معلوم شود چرا پایان نامه فروشی اینقدر رونق دارد. آیا جهش 30 به 300 به افزایش این همه ناهنجاری که داستان هایش را در این وبلاگ می خوانیم کمک نمی کند؟
برخورد چکشی!: از یک مسئول در یکی از دانشگاه ها خواستم تا مشکلاتی که بخشنامه های نسنجیده و دستورالعمل های ناپخته، فرمایش شده از وزارت، برای امور آموزشی و پژوهشی دانشگاه ها ایجاد میکنند را به گوش صادر کنندگان آن ها برسانند. او گفت نمی شود مگر نمی بینید که چگونه چکشی برخورد می کنند. یاد این همه عزل و نصب افتادم و گفتم راست میگویی ولی اگر من بودم جکش را می خوردم تا از گرزهای آتشین دوزخ در امان باشم.
پیشرفت جهشی!: از من پرسیدند که آیا راهنمائی پایان نامه کارشناسی ارشد کامپیوتر در دانشگاه پیام نور را می پذیرم یا خیر. گفتم چرا سراغ من آمده اید؟ گفتند که سراغ همه اساتید همه دانشگاه ها می رویم زیرا ما 30 نفر ظرفیت اعلام کرده بودیم وزارت 300 دانشجو داد!! این را می گویند یک جهش انقلابی. به ذهنم رسید پیشنهاد کنم اگر کسی وقت، حال، و امکانش را دارد حساب کند با توجه به تعداد اساتید یکی از رشته ها، مثلا همین کامپیوتر، و تعداد پایان نامه های دفاع شده در یک برهه زمانی تعداد متوسط پایان نامه راهنمائئ شده توسط هر استاد در سال را بدست آورد و با تقسیم آن بر نصف اوقات فعال یک استاد در سال، مثلا 45 هفته و هر هفته 30 ساعت، زمان متوسط مصرف شده برای راهنمائی هر پایان نامه را بدست آورد. آنگاه شاید معلوم شود چرا پایان نامه فروشی اینقدر رونق دارد. آیا جهش 30 به 300 به افزایش این همه ناهنجاری که داستان هایش را در این وبلاگ می خوانیم کمک نمی کند؟
برخورد چکشی!: از یک مسئول در یکی از دانشگاه ها خواستم تا مشکلاتی که بخشنامه های نسنجیده و دستورالعمل های ناپخته، فرمایش شده از وزارت، برای امور آموزشی و پژوهشی دانشگاه ها ایجاد میکنند را به گوش صادر کنندگان آن ها برسانند. او گفت نمی شود مگر نمی بینید که چگونه چکشی برخورد می کنند. یاد این همه عزل و نصب افتادم و گفتم راست میگویی ولی اگر من بودم جکش را می خوردم تا از گرزهای آتشین دوزخ در امان باشم.
۱۳۸۷ بهمن ۱۳, یکشنبه
روش جدیدی برای رده بندی ژورنالهای تخصصی
اکنون برای رده بندی ژورنالهای تخصصی از روشی استفاده می شود به نام ضریب تاثیر (آی اف) که در اواسط دهه پنجاه میلادی توسط – گارفیلد -- پیشنهاد شد . ضریب تاثیر رابطه مستقیم با تعداد مراجعاتی دارد که به مقالات ژورنال می شود. این مراجعات مهم نیست که توسط مقالات همان ژورنال باشد یا مجلات دیگر به این ژورنال رجوع داده باشند. تعداد مراجعاتی که به مقالات یک ژورنال در سالهای دوهزارو شش وهفت شده را می شمارند و تقسیم می کنند برکل مقالات ژورنال در سال دوهزاروهشت. این روش باعث شده که طی چند سال گذشته سردبیر بعضی از ژورنالها نویسندگان را تشویق (مجبور) کنند که در مقاله ارسالی به دیگر مقالات همان ژورنال ارجاع کنند مگر نه چاپ مقاله نویسنده به خطر می افتد. با این روش ضریب تاثیر مجلاتی مثل
Chaos, Solitons & Fractals
برابر سه می شود درحالی که مجلاتی مثل -- ترنزکشن آی تریپل ای -- دارای ضریب نفوذ حدود دو هستند
روشی را که به آن – آیگن فاکتور-- می گویند (در پست قبلی دکتر قدسی به آن اشاره شده است) به نظر روش منطقی تری می آید. این فاکتور بیانگر احتمالی است که متخصصین یک رشته به ژورنالی رجوع کنند. حیطه بررسی ژورنال به این ترتیب وسیعتر می شود. برای توضیح روش این سناریو را در نظر بگیرید که شما برای تحقیق در رشته مثلا مهندسی کامپیوتر به کتابخانه مراجعه می کنید و مجله ای را در رشته خودتان بر می دارید ویکی از مقالات مجله را به صورت تصادفی می خوانید و برای ادامه تحقیق یکی از مراجع مقاله را انتخاب می کنید و بسراغ آن مقاله در ژورنال دیگر می روید و این کار را تا بی نهایت ادامه می دهید. درصد مواقعی که به هر ژورنال در این مسیر برخورد می کنید – آیگن فاکتور – آن ژورنال است. اگر آزمایش فوق به تعداد کافی تکرار شود می تواند معیاری از اهمییت ژورنال در جامعه متخصصین رشته باشد. البته این توضیح مختصر روش است و جزئیات زیاد تری طراحان روش ارائه داده اند. مجلاتی که فقط خودشان به خودشان رجوع می دهند و اکنون از ضریب تاثیر بالایی برخوردارند در مسیرهای تصادفی روش جدید قرار نمی گیرند زیرا احتمال رجوع مقالات ژورنالهای دیگر به آنها خیلی کم است. قرار نگرفتن در مسیرهای تصادفی به معنی کم بودن ارزش علمی ژورنال است
Chaos, Solitons & Fractals
برابر سه می شود درحالی که مجلاتی مثل -- ترنزکشن آی تریپل ای -- دارای ضریب نفوذ حدود دو هستند
روشی را که به آن – آیگن فاکتور-- می گویند (در پست قبلی دکتر قدسی به آن اشاره شده است) به نظر روش منطقی تری می آید. این فاکتور بیانگر احتمالی است که متخصصین یک رشته به ژورنالی رجوع کنند. حیطه بررسی ژورنال به این ترتیب وسیعتر می شود. برای توضیح روش این سناریو را در نظر بگیرید که شما برای تحقیق در رشته مثلا مهندسی کامپیوتر به کتابخانه مراجعه می کنید و مجله ای را در رشته خودتان بر می دارید ویکی از مقالات مجله را به صورت تصادفی می خوانید و برای ادامه تحقیق یکی از مراجع مقاله را انتخاب می کنید و بسراغ آن مقاله در ژورنال دیگر می روید و این کار را تا بی نهایت ادامه می دهید. درصد مواقعی که به هر ژورنال در این مسیر برخورد می کنید – آیگن فاکتور – آن ژورنال است. اگر آزمایش فوق به تعداد کافی تکرار شود می تواند معیاری از اهمییت ژورنال در جامعه متخصصین رشته باشد. البته این توضیح مختصر روش است و جزئیات زیاد تری طراحان روش ارائه داده اند. مجلاتی که فقط خودشان به خودشان رجوع می دهند و اکنون از ضریب تاثیر بالایی برخوردارند در مسیرهای تصادفی روش جدید قرار نمی گیرند زیرا احتمال رجوع مقالات ژورنالهای دیگر به آنها خیلی کم است. قرار نگرفتن در مسیرهای تصادفی به معنی کم بودن ارزش علمی ژورنال است
اشتراک در:
پستها (Atom)